คบกะแฟนมาได้หลายปีล่ะ เค้าสวย น่ารัก ส่วนเรา ไม่หล่อ จน ไม่รู้ว่าเค้าทนคบเราได้อย่างไรตั้งแปดปี เธอคบกับเราเพราะเธออยากสร้างอนาคต สร้างความฝันร่วมกับเรา อยากแต่งงาน อยากมีลูก มีบ้าน มีรถร่วมกับเรา แต่เรามันไร้อนาคต เรามีงานทำ เรารักเธอ เธอรักเรา แต่ด้วยอะไรก็ไม่รู้ คงเป็นกาลเวลา ที่ทำให้ความรัก ที่เรามีให้เธอมันลดลงทุกวันๆๆ ด้วยวัยที่ห่างกัน ความคิดที่ต่างกัน ทำให้ความรักเริ่มน้อยลงๆทุกวัน มีทะเลาะกันบ่อยขึ้นๆ เราเคยสัญญากับตัวเองว่าเราจะรักเธอตราบวันตาย ไม่ว่าอะไรก็จะไม่สามารถพรากเราจากกันได้ เราจะรักเธออยู่เคียงข้างเธอ(เมื่อตอนเรายังวัยเยาว์) แต่พอมาวันนี้ ฉันเริ่มเข้าใจในสิ่งที่ผู้ใหญ่ท่านเคยเตือนฉันและเธอไว้ ความรักอย่างเดียวมันไม่พอ การที่จะอยู่ด้วยกันมันต้องมีส่วนประกอบหลายอย่าง เราคิดว่าเราอยู่กับเธอต่อไป นอกจากไม่ได้ทำให้เธอสมหวังแล้วยังเป็นการทำลายโอกาศเธอ ในการที่จะพบกับคนที่ใช่สำหรับเธอ โลกแห่งความเป็นจริง ความดีที่ฉันมีเธอคงไม่เห็นมัน ความดีที่เธอมีฉันคงไม่เห็นเช่นกัน ฉันรักเธอแต่ฉันคงต้องปล่อยเธอไปดีกว่ารั้งเธอไว้กับฉันแล้วเธอเป็นทุกข์ ความหวัง ความฝัน ความสวยงาน เส้นทางฝันของเธอเราไม่อาจร่วมทางสร้างกับเธอ เสียใจ แต่ไม่เสียดายที่ได้รักเธอ "ตุ๊กตา" ที่รัก
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น