วันนี้ฉันเหงา

วันนี้ ฉันอยู่บ้านทำรายงาน ได้ครึ่งวันเอง ทำกับข้าวกินเอง นอน  เล่นเกมส์ อารมณ์ปกติ อ่านหนังสื่อหน่อยหนึ่ง  อ่านเฟสบุ๊กเพื่อนเล็กหน่อย คุยกะคนนั้นหน่อยหนุ่ง  ก็มันคิดถึงงัย  บอกไม่ถูกว่าทำไมคิดถึงบ่อยจัง  แต่เค้าจะคิดเหมือนกันไหมน้อ

ง่วง

วันนี้อ่อนเพลียดีแท้ พักผ่อนไม่เพียงพอ เนื่องจากแฟนซักไซ้ไล่เลียงเรื่องกิ๊ก เรื่องหนังสือเล่มใหม่ เรื่อง ฯลฯ จะถามทำไมนักหนา    ยังกะฉันเป็นนักโทษ เป็นผู้ต้องหาโดนพนักงานสอบสวน เครียดจิงๆ
คนเราเิริ่มหมดใจก็ตอนนี้แหละ

อย่าเสียดาย

วันนี้เริ่มเขียนบล็อกนี้เป็นวันแรกเป็นวันที่สับสน ว้าวุ่นใจ มากมายยิ่งนัก ไม่มีคำใดๆมาอธิบายสภาพจิตใจในตอนนี้อีกแล้ว เรื่องของเรื่องก็คือ เรามีแฟนแล้วนะแล้วมีคนอีกคนหนึ่งมารักเราเพิ่ม ทีนี้เป็นเรื่องละ ฉันพยายามจะรักให้ได้ทั้งสองคน แต่....... มันเป็นไปไม่ได้เลย ฉันไม่สามารถพอมันทำให้ฉันได้รู้ว่ามนุษย์อย่างฉันนั้น รักได้แค่คนเดียวเท่านั้น แล้วฉันต้องเลือกใช่ไหม แล้วฉันต้องเลือกใครละ คนเก่าก็รัก คนใหม่ก็รัก สับสนแท้ คนเก่าน่ารักกว่าคนใหม่เยอะ แต่คนใหม่เข้าใจเรากว่าเยอะ ดีไปคนละทาง สำหรับคนเก่านั้นเธอมีความใฝ่ฝันที่สวยงาม เธอรักฉัน เธอเป็นคนดี และเธอไม่มีใครแล้วนอกจากฉัน ในความคิดฉันแล้วเธอไปกับฉันแล้วเธอจะลำบากในวันข้างหน้าแน่นอน ฉันจึงคิดว่าเธอควรไปเจอคนที่ดีกว่าฉัน พร้อมกว่าฉัน เธอจะไ้ด้ทำความฝัีนของเธอให้เป็นจริง ทิ้งฉันไว้ตรงนี้ แต่............... ฉันไม่เคยถามเธอว่า เธอคิดแบบนั้นหรือเปล่า มันยุติธรรมกับเธอแล้วหรือ ฉันเห็นแก่ตัวเกินไปหรือเปล่า ที่คิดเหตุผลเหล่านี้เพื่อไปจากเธอ ทิ้งเธอ ถ้าเธอไปเจอคนที่ดีกว่าก็ดีไป แต่ถ้าเธอไปเจอคนที่เลวกว่าล่ะ เธอจะทนได้หรือ ในเมื่อฉันห่วงเธอแล้วทำไมฉันไม่อยู่กับเธอล่ะ สิ่งเดียวที่ฉันกลัวคือ วันหนึ่งฉันไม่สามารถเป็นอย่างที่เธอฝัน พอวันนั้นแล้วเราไม่สามารถกลับมาแก้ไขอะไรได้อีก มันทำให้เธอเสียโอกาศ เสียเวลา ที่ต้องมาจมปลักอยู่กับฉัน .........ฉันหวังดีนะ ที่จะบอกกับเธอว่า